فرهنگ ها میسازند یا سازه ها فرهنگ می آفرینند؟ – مجتمع ژرژ پمپیدو

به فاصله ۱۲ دقیقه رانندگی از برج مشهور ایفل، پس از گذشتن از پل concorde و در امتداد خیابان Sébastopol به ساختمانی عجیب برمیخوریم که بی شباهت به پالایشگاه های نفتی نیست اما حقیقتا یک پالایشگاه نفتی هم نیست. اینجا مجتمع فرهنگی ژرژ پمپیدو است که به افتخار ژرژ پمپیدو رئیس جمهور فرانسه در سالهای ۱۹۶۹-۱۹۷۴ نامگذاری شده است. اما چرا این سازه انقدر متفاوت است، آن هم در شهری که مردم از سراسر دنیا برای دیدن بافت تاریخی آن سفر می کنند.

تصمیم ایجاد یک مجتمع فرهنگی چند منظوره را شخص ژرژ پمپیدو رییس جمهور فرانسه در سال ۱۹۶۹ گرفت و قرا شد این بنا در منطقه Plateau Beaubourg پاریس در یک زمین خالی که به عنوان پارکینگ خودرو استفاده می شد احداث گردد. گویا این منطقه آمار دزدی و خلاف قابل توجهی هم داشته است.

به جهت دست یافتن به بهترین طراحی برای این بنا مسابقه ای برگزار شد و بیش از ۶۸۰ طرح از ۴۹ کشور دنیا در آن معرفی شد. این اولین باری بود که طراحان غیر فرانسوی نیز اجازه شرکت در این رقابت را یافته بودند و در نهایت دو طراح ایتالیایی به نام های رنزو پیانو و ریچارد راجز برنده شدند. طرح آنها بسیار ساده و عالی بود. (زیاد گول ظاهرش رو نخورین)

 

چند نکته اساسی در طرح وجود داشت اول نوع معماری متفاوت آن بود که بر اساس سبک های-تک طراحی شده بود. نکته مهمتر و دوم اینکه هیچکدامشان ایده ای نداشت که معماری داخلی ساختمان چگونه خواهد بود پس در یک حرکت ایضایی تمام فضای داخلی ساختمان را رها کردند، دیوار ها را حذف کرده بودند و هر طبقه تبدیل به یک سالن بزرگ بدون ستون یا دیوار شد. این کار اجازه هر گونه تغییری در کاربری یا اندازه فضاها و معماری داخلی در آینده را میداد.

نکته سوم که به شخصه برای خود من هم جالب است سیستم سازه ای این بناست.عجب سیستمی!!!

سازه تمام پیچ و مهره است و جالب اینکه اتصال خرپاها و ستون ها هیچ پیچ یا جوشی ندارد. طراحی به گونه ای انجام گرفته که این دو عضو پس از جایگذاری داخل یکدیگر چفت می شوند.با نگاه کردن به تصاویر احتمالا بهتر متوجه خواهید شد. در هر حال با ۱۳ بار تکرار این قاب هفت طبه کل سیستم سازه این بنا آماده می شود. سقف ها به صورت پنل های پیش ساخته جایگذاری می شوند و برای مهار نیروهای جانبی مانند زلزله نیز یک سیستم خارجی تعبیه شده است که همان اعضای ضربدری روی پوسته ساختمان اند (شبیه بادبند های خودمان) شاید دیدن این فیلم به درک شما از این سیستم کمک کند.

کل این بنا از ۷ طبقه روی زمین و ۳ طبقه زیر زمین تشکیل شده که طبقات زیرین شامل پارکینگ و سالن سینما و کنسرت میشود و طبقات بالایی کاربری های نظیر موزه هنر های مدرن، کتابخانه عمومی، رستوران و انیستیتو موسیقی فرانسه  دارند و در مجموع مساحت طبقات آن به ۱۰۳ هزار و ۳۰۵ متر مربع می رسد.

مجتمع ژرژ پیپیدو از همان ابتدای افتتاح در سال ۱۹۷۷ با استقبال فراتر از انتظار مواجه شد و خیلی سریع تبدیل به یک مرکز فرهنگی مهم جهانی و یکی از پربازدید ترین مکان های فرانسه گردید. در طول ۲۰ سال بهره برداری حدود ۱۵۰ میلیون بازدید کننده از این مکان دیدن کرده اند که به طور روزانه و با احتساب روز های تعطیل میشود ۲۰ هزار و ۵۰۰ نفر!! در سال ۱۹۹۷ برای انجام امور بازسای، فعالیت مرکز به مدت ۳ سال تعطیل شد و بازگشایی مجدد آن در سال ۲۰۰۰ انجام گرفت. این مرکز در حال حاضر به طور سالانه ۳٫۵ تا ۳٫۸ میلیون نفر را میزبانی می کند.

سخن نهایی:

آمار خلاف پس از ساخت این مرکز در آن منطقه کاهش یافت و به یکی از با فرهنگ ترین محله های پاریس تبدیل گردید. مراکزی با کاربری مرکز ژرژ پمپیدو در برخی از کشور های دنیا تاسیس و فعالیت های نزدیکی با یکدیگر دارند. محوطه باز جلوی این بنا مکان خوبی برای نشستن و دور هم بودن است. جالب اینکه این محوطه از تردد خودروها و سایل نقلیه در امان است. در نهایت توصیه میکنم از این لینک سری به محوطه و نمای این مرکز زیبا بزنید.

Be the first to comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *